Beklemek..

Vuslatın sonsuzluğu getireceğine inanınca bir kez, sükunetle ve güvenle beklemenin ruhu özgürlüğe kavuşturduğu sırrına eriyormuş insan..Peki ya zaman?Ah zaman..hem büyük bir şifayken aşka azılı bir düşman da olabilir mi acaba? Ellerinde sonsuzluğu bulacak olan ellerim ya gelirse zamanın hınzır oyununa?
Sevda değişmez..sonsuza dek var ama ya ellerim yabancılaşırsa sana?Ya kalbim çıldırırken koşmak için kollarına bedenim zamanın mesafesiyle olduğu yerde donup kalırsa?
Korkmuyorum sonsuzluğumu kaybetmekten, o benim içimde, biliyorum elbet kavuşacak ruhum ona kainatın bir yerinde ama korkum bu dünyada huzuru bulamamak kollarında..

S.Görkem Uzer- 14.07.2010-İda Dağı,Çamlıbel